WesterhaarDigitaal

Samen digitaal verbonden

Zoeken

Diavoorstelling

Opkomende evenementen

Er zijn geen evenementen

Stoekie

stoekkie_300.jpg

De turf werd vroeger om te drogen op een klein stapeltje gezet, dat zijn de verhaaltjes ook: klein en luchtig. De wind kan er van alle kanten doorheen.

Nieuws van de wijkagent

sebastiaan-2318711q.jpg

Wijkagent Sebastiaan van Es geeft tips

Evenementen

«
Oktober (2017)
»
Ma
Di
Wo
Do
Vr
Za
Zo
25
26
27
28
29
30
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
1
2
3
4
5

Weer

Stoekie

Vlieger gaat niet op | geplaatst op zondag 18 december 2016
img-4544.jpgVlieger gaat niet op

En daar stond hij, onze Herman, in de kou en in nevelen gehuld, symbolischer kan het niet. Verbeeld ik het me, of waren zijn brillenglazen zelfs een beetje beslagen? RTVOost was het ook opgevallen, één van de mooiste feesten van Twenterand gaat niet meer door. Omdat er geen geschikte ruimte voor is.
Ik heb er eens op gelet van de week, ik moest toch een keer van de ene kant van Twenterand naar de andere. Ach lieve hemel, geen plek! Of het nou de Mageler Es is, of van de Tonnendijk tot aan Geerdijk, tussen de Wieke en Daarlerveen: je kunt er blindelings een raket afvuren zonder kans dat die de eerste kilometers wat raakt. Vorig jaar, wat was het een mooie locatie: halverwege de Wieke en Vjenne, het weer was mooi, de mensen goed te passe. Je zou je zelfs zomaar kunnen voorstellen dat ergens in dit niemandsland een zwembad gebouwd zou kunnen worden. Zonder dat daar ook maar één raadslid over van de leg raakt. Van ver zag je de hemel bespikkeld met kunstwerken, die de titel vlieger met gemak overstijgen, een prachtgezicht. En dat kan nou dus niet meer doorgaan. Den Ham heeft zijn Historisch Schouwspel, Vriezenveen, Vroomshoop, Geerdijk regelen allerlei evenementen langs het kanaal, het kan allemaal. Alleen, die hebben geen stuk boerenland nodig.
Als buitenstaander probeer ik het te begrijpen: al het gras wordt volgens mij een keer of wat per jaar gemaaid. Het zou dan toch te plannen wezen, dat je dit vlak voor het Vliegerfeest doet zodat dit daar een weekje gebruik van kan maken. Wat kan het probleem wezen vraag je je af. En dan nog: als het wat minder opbrengt omdat het net niet op het goede moment gemaaid wordt, valt daar dan geen mouw aan te passen? Als dat gras op de kop wordt gezet door varkens of afgevreten door ganzen krijgen ze schadevergoeding heb ik wel eens gelezen. Zou er dan geen grasplattrapvergoeding gegeven kunnen worden? De gemeente zelf kan moeilijk zelf in de knip tasten, want dan komen er natuurlijk van alle kanten aanvragen, dat snap ik. Maar hebben ze met Herman en zijn maten meegedacht? Is er geprobeerd een van de grootgrondbezitters om te praten? Zijn er raadsleden die zich er tegenaan hebben bemoeid? De boer die er aan meewerkt, hij of zij kan geen betere reclame voor het boerenbedrijf bedenken. En zelf krijgt je eeuwige dank en roem. Laat iedereen die er wat aan kan doen nog eens goed rondkijken.
Je mag er toch niet aan denken, dat zo'n prachtig kleurrijk uithangbord in een andere gemeente komt te hangen!

Stoekie 

Afrikaantjes | geplaatst op vrijdag 28 oktober 2016
42577767.jpgSinds ik zelfs in Westerhaar volwassen mannen zie fietsen in nieuwe kapotte spijkerbroeken waar de knieën uitsteken heb ik me voorgenomen me nergens meer over te verbazen. Helemaal omdat die broeken duurder zijn dan een hele, maar ergens is dat dan wel weer logisch. Iets kapotmaken kost immers altijd geld.
Maar toch moest ik laatst toch even twee keer kijken of ik het wel goed las: boeren krijgen tien cent voor elke liter melk die ze niet produceren. Ik heb geprobeerd me voor de geest te halen hoeveel geld ik onderhand dan zou hebben laten liggen door werk dat ik niet heb laten liggen, maar ik kom er niet uit. Intussen is de nood echt wel hoog voor de boeren met melkkoeien, er zijn gewoon te veel, koeien dan. Ze smeken in het journaal om regels, ze willen weten waar ze aan toe zijn, en om dat kracht bij te zetten sturen ze hun laarzen op naar Den Haag. Staatssecretaris, doe iets!
En nu dan weer zoiets waar ik niks van snap: er komt dan juist nu een Kamerlid naar de Klaampe, die "betrokken is bij het verzet tegen een overheid die de agrarische sector steeds kritischer zou volgen", en daar geeft hij een lezing over. Misschien heeft de man geen tv, zijn partij is daar geen voorstander van, maar een krant zal hij toch wel eens inzien. De actualiteit zal, zij het wat trager, ook bij hem toch wel landen.
Laatst wist ik niet wat ik zag: de zon scheen en het bleef maar mooi weer, dus ging ik een eindje fietsen. In de verte blonk ineens een groot stuk land, helemaal oranje! Daar wilde ik meer van weten, dus de fiets aan de kant en er door het grasland naartoe gelopen. Dichtbij gekomen zag ik het: het was een veld vol afrikaantjes! Wat zou je daar nou mee kunnen vroeg ik me af, maar op internet vond ik het antwoord. Hier komen volgend jaar lelies, en de afrikaantjes zijn een natuurlijke bodemontsmetter! Het gif wat hier altijd voor is gebruikt is nu verboden, vandaar dit kleurrijk alternatief. Dat verbod komt denk ik dan niet zomaar aangewaaid, daar zal toch een goede reden voor wezen. En ook hier zal wel een overheid de hand in hebben gehad. Maakt niet uit, het zag er prachtig uit, en als je toevallig naast zo'n akker woont heb je toch liever bloemen dan gif.
Misschien is het een goed idee, om voor Kamerleden ook zoiets in te voeren. Voordat je de Kamer in mag, iemand die je een tijdje helpt met de voorbereiding, om zo je horizon te verbreden. Een Afrikaan bijvoorbeeld, ik noem maar wat, maar dat zou toch wat wezen!
Buitenland aan de Wieke | geplaatst op vrijdag 17 juni 2016

20160616-152848.jpg



Buitenland aan de Wieke

Of ik al eens langs de Wieke was gefietst, werd me gevraagd. En anders moest ik dat maar eens rap een keer gaan doen, want je weet niet wat je ziet op het moment. Maar ik was er al geweest, een paar keer zelfs, en alleen maar voor de lol. Van het viaduct tot aan de Paterswal, het is er groot feest. Wat er gebeurt is, ik zou het niet weten, maar je waant je op een vakantie in een ander land. De hele strook tussen de weg en het kanaal, het is er rood van de klaprozen, wit van de margrieten en daarboven zweven hele bossen van iets geels. Ik heb er geen verstand van, ik noem dat altijd maar koolzaad. Ik ben ook niet de enige die het is opgevallen, er waren er die er foto's van maakten. En dan met aan de overkant schapen onder de bomen, wat wil je nog meer. Wie bedenkt nou zoiets, want het zal er toch niet vanzelf zijn gekomen. Is het iemand die gek is op maanzaadbroodjes? Een proef om streekeigen opium te produceren? Wil de schildersclub dicht bij huis een plek om Vincent van Gogh te kopiëren? Is het een experiment van de Johanneshoeve, om gasten te trekken? Het maakt niet uit, het is er voor zolang het duurt. Het zal er binnenkort wel weer af moeten, als de bermen weer gemaaid moeten worden. Maar: als iemand van de gemeente die het voor het zeggen heeft dit leest: laat het staan alsjeblieft! Er is nog nooit zo'n mooie reden geweest, om niet het kanaal in te rijden. Daar kan geen vangrail tegenop. En van wie het ook bedacht heeft: doe gerust nog eens.

Mannentekort | geplaatst op dinsdag 10 november 2015

Het mannenkoor zong laatst in de hervormde kerk. Ze hadden gastoptredens: het gemengd koor uit Sibculo, en als speciale gasten een reünie van het vroegere jeugdkoor. De kerk zat vol, voorzitter Marinus Vos stond er van te kijken. De meesten waren wel gekomen voor het jeugdkoor, om te kijken wat er van de kleinen geworden was. En of ze het nog konden, natuurlijk. Dat kwam helemaal goed, het klonk alsof ze nog elke week bij elkaar kwamen. Dirigent Piet Steensma had de club weer helemaal in de hand, alsof er geen jaren verstreken waren. Dat is het natuurlijk wel, Piet bleek tegenwoordig een sikje te hebben, en het lopen ging hem ook een stuk minder af. Maar dat mag ook wel als 80-plusser. De meisjes van toen waren vrouwen geworden, de jongens lieten het helemaal afweten: er deed er geen één mee. Dat is een veeg teken voor de koren. Het jeugdkoor zong ook nog weer eens: "Al je haren zijn geteld". Dat is bij het mannenkoor niet meer zo'n toer, alleen de dirigent geeft wat meer werk. Maar verder wordt het dun: het haar, de leden, en daardoor het volume toch ook wel een beetje. Het is niet anders, mannen houden niet meer van zingen. Tenminste niet in een koor, en met dit repertoire, blijkbaar. Een shantykoor, daar krijg je ze nog wel warm voor. Geen liederen maar versjes. Je zag het ook aan het gemengd koor, de samenstelling lijkt net de grote zaal van het Haarhuus: veel vrouwen, hier en daar een man. Marinus noemde de avond een uniek concert, en dat was het natuurlijk ook. Maar zou hij het over een jaar of wat nog eens mogen aankondigen, wat ik hem zeer gun, voorzie ik een heel ander optreden.
Het Westerhaars Vrouwenkoor, met gastoptredens van het Sibculo's Kwartet, en als klapper: de Drie Tenoren uit Westerhaar.

Stoeki over Stroatlanteerns | geplaatst op vrijdag 2 oktober 2015
straatlantaarns.jpgStroatlanteerns

Er zitten nieuwe lampen in de lantaarns aan de Hoofdweg. Mooi helder, en ze schijnen recht naar beneden. Een eindje van de weg af en je bent in het donker. Het is even wennen, want die oranje lampen, je weet eigenlijk niet anders. En wat was er ook al weer eerder: die lampen, of de stoep? Kwamen ze tegelijk? Het leverde in ieder geval een paar mooie verhalen op van toen ze er nog niet waren. Aardedonker was het, want alle verlichting toen was hier en daar een lampenkap aan een draad boven de weg, tussen de houten palen van de stroomdraden, toen ook nog bovengronds. Bij harde wind zwaaiden ze gevaarlijk heen en weer. Je had toen nog licht aan fiets of brommer om zelf wat te zien, niet om gezien te worden. Een goede koplamp was geen overbodige luxe, naast de weg zat je zo in het gras, met daarnaast een sloot. En daar wilde je wel uitblijven, want bij elk huis was een pijpje voor het afvalwater. Van de keuken maar ook van 't huussie. Wat je toen ook nog had, waren echte politiemensen, waar je nog ontzag voor had. Mannen in het zwart, met laarzen. Je had de Wit bijvoorbeeld, die alles op de fiets afdeed. Op een avond was een groepje vrouwen de pineut, op weg naar de vrouwenvereniging in de kerk aan de Hoofdweg. De Hervormde, de andere kwamen pas later. Controle op verlichting, en meteen een bekeuring voor wie het niet voor elkaar had. Bleek zijn eigen vrouw er bij te wezen, zonder achterlicht... vijf gulden was de boete toen nog. Daar zal later thuis vast nog wel even over gepraat zijn. Met de komst van de lantaarnpalen werd alles anders. Je zag er bij dat licht uit alsof je aan naars onder de leden had, zo grauw, maar dat wende snel. En je kon nou ook in het donker de hele weg overzien. Voor de, toen nog niet zo heel vele, autobezitters was dat zeker wennen. Zo kon het gebeuren dat opa Albert Schepers op een avond van de garage wegreed zonder zijn lichten aan te doen. Toen ze hem daar bij zijn terugkeer op wezen, sprak hij: wat zul dat, de stroatlanteerns waren joa wel an!

Stoeki over Scharrelschoenen, Engbertsdijkvenen en de VVD | geplaatst op woensdag 16 september 2015
Scharrelschoenen

Onze Engbertsdijksvenen: wat is er veel te beleven, bijna wekelijks staat er wel iets over in de krant. Wat loopt er al niet rond: kraanvogels, wilde zwijnen, koeien. En VVD'ers. Op RTVoost van de week, ineens een boer tussen zijn koeien in het veen. Hij kon er prima van leven vertelde hij, maar nou had hij iets nieuws bedacht. Dat leverde hem nog meer op. Van de koeien kon je leer maken, van dat leer schoenen, en dan had je iets bijzonders aan de voeten. Vrije uitloopschoenen! De beesten moesten alleen een beetje voorzichtig aan doen met het prikkeldraad, anders kreeg je schoenen met littekens. Maar ik keek mijn ogen uit, wat zag het er daar mooi uit! Je kreeg visioenen van schilderijen van oude meesters. Landschap met koeien. Zo'n stuk natuur met die beesten, daar zou elke overheid zich de handen toch bij dichtknijpen. Daar maak je reclame voor, opdat er maar zoveel mogelijk bezoekers naartoe komen. Die boer met zijn scharrelkoeien, die heeft het volgens mij door. Hij maakt gebruik van de mogelijkheden van het gebied. Boeren hebben het immers moeilijk, er zijn er teveel of ze produceren teveel, ze zijn in ieder geval boos. Op ons, omdat we niet genoeg betalen voor ons eten. En op de overheid, omdat die maar niet wil bijpassen in hun inkomen. En daar waren die VVD'ers dan voor in actie gekomen. Ze hadden een luisterend oor voor andere boeren, die duidelijk minder met het natuurgebied op hebben. Ze hoorden het aan, en gaven hun advies. De klagers moesten vooral blijven proberen, de maatregelen die voor het in standhouden van het veen nodig zijn af te schaffen. Die regels, daar had je alleen maar last van, daar zijn ze niet voor gemaakt. Het klinkt sympathiek, maar een stukje verderop in de krant stond ook iets over de VVD en over regels. Ditmaal van de plaatselijke afdeling, die aandrong op handhaving bij een gelegenheid met illegale bouwsels. Daar kon Eetmee terecht, de stichting die met vrijwilligers ervoor zorgt, dat je af en toe voor weinig geld uit eten kunt gaan. En daarmee meteen ook voor wat aanspraak en gezelligheid. Een nobel doel vond ook de VVD, maar: regels zijn regels. Bij mij begint het te schuren, als ik zoiets lees. Regels zijn dus regels, maar dan niet altijd. Als het niet uitkomt, moet je ze aan kunnen passen. En het lijkt er helaas dan toch weer op, dat je meer voor elkaar krijgt als je maar hard kunt toeteren! Zelf hoop ik dat de overheid het licht gaat zien, zorgt dat de boeren die het aangaat een goed alternatief vinden, en alvast hier en daar een uitkijktoren of zo neerzet. Hoef ik niet meer naar de Veluwe of Oostvaardersplassen om al die beesten te bekijken. En mocht er een schuur of zo leeg komen te staan, dan kan Eetmee daar mooi terecht. Als de regels het toelaten, natuurlijk. Ik schuif zeker een keer aan. Op scharrelschoenen.
Beste Chris | geplaatst op donderdag 6 augustus 2015

In de Twenterand Courant komt een tevreden raadslid Chris Walraven aan het woord. Chris komt wel vaker in het nieuws. Als iets niet volgens de regels is, trekt hij aan de bel. Zonder aanzien des persoons, en zo hoort het ook. Afspraak is afspraak. Zo fietste hij een paar jaar geleden nog naar Rusland voor een goed doel. Hij had het toegezegd, en dan doet hij dat dus ook. Nog steeds een prestatie van formaat, zeker gezien zijn eigen formaat.
Hij schreef dit voorjaar een open brief aan zijn partijbestuur met daarin zijn ergernissen over alle affaires met partijgenoten. Een bewonderenswaardig initiatief. Vlak voor de Statenverkiezingen rolde immers het ene na het andere lijk uit de kast, en niet alleen bij zijn eigen partij. Chris pleit ervoor niet alleen de rotte appels, maar ook die met een vlekje alvast af te voeren. Hij kan niet tegen zulk volk. Ik zie hem dan ook binnenkort nog zo maar weer op de fiets stappen, om Poetin eens goed de waarheid te vertellen.
Chris is tevreden met het resultaat van zijn schrijven, hij heeft zijn doel ermee bereikt. Alleen: op één punt ben ik bang dat hij het toch mis heeft. Hij wil minder geld uitgeven aan een volgende campagne, en meer in het verhogen van de integriteit van zijn partijgenoten. De uitkomst kon dan bij een volgende verkiezing wel eens een verrassing wezen volgens hem. Daar kon hij wel eens gelijk in hebben, maar anders dan hij hoopt. Want: wat er ook aan het licht komt aan onsmakelijks, het maakt voor ons kiezers blijkbaar niets uit!
Kijk, en daar, beste Chris, maak ik me nou zo'n zorgen over. En wat jij daar van vindt had ik graag van je willen weten. Vriendjespolitiek, belastingontduiking, creatief boekhouden, schofferen, door de brievenbus pissen bij iemand waar je ruzie mee hebt: veel Nederlanders vinden het blijkbaar allemaal prachtig. Ook in ons dorp! Als dan de persoon in kwestie ook nog een Bekende Nederlander is, zijn er al helemaal geen beletsels meer. Een gesjeesde advocaat, een partijvoorzitter met een belastingschuld: ze nemen schaamteloos plaats op het pluche, en in de peilingen doen ze het meteen goed. Dus de theorie van Stoekkie: hoe groter de trammelant, hoe meer mensen er op je stemmen. En helaas voor Chris volgt daar dan waarschijnlijk ook uit: hoe betrouwbaarder, hoe minder. Dat is dus een dilemma voor de politici van goede wil: groot blijven met rommelaars, of gestraft worden voor goed gedrag...
Mooi broen | geplaatst op zondag 19 juli 2015

2-home.jpgVooruit, nog maar weer een keer over onze taal dan. Zoals intussen bekend, erger ik me nogal aan alle Engels dat we gebruiken, waar het nergens voor nodig is. We springen in de auto om, via de carwash, te gaan shoppen, want er is altijd wel ergens sale. En dan terug naar home. Dat kun je niet missen, want het staat in gefiguurzaagde letters op de vensterbank, je kunt ze kopen bij de Action. Maar nou niet allemaal zo'n plankje aanschaffen, want anders nemen de buren de verkeerde inrit. Laten we eerlijk wezen: het kan zoveel mooier in het Nederlands. Of, nog mooier, in het plat.
Ik viel bij de straatversiering laatst zowat van de fietse, om alle teksten langs de Hoofdweg te lezen. Met de mooiste toch wel bij slagerij Kleine: Alles is hier vet. Behalve het loon! In de Zonnedauwstraat waren ze heel vindingrijk in spreuken met "zon" erin. En nou kom ik waar ik wezen wil: ik zag dat daar ook Mooi bij Ilona was gevestigd! Ik wist het niet, waar zo'n straatversiering al niet goed voor is. Ik hoor denk ik ook niet tot de doelgroep, maar het is een mooie naam voor een zaak. Toch veel mooier dan wat ik op internet zag: Ilona's Nail Design in Westerhaar breidt uit met spraytanning! Die nails, daar kom ik nog wel uit, maar spraytanning? Het blijkt het overspuiten van het witte wintervel te zijn, in mooi bruin. Ze geeft zelfs spraytanparty's! Binnen een kwartier helemaal klaar voor de zomer! Nou snap ik waarom Humberto Tan heet. Maar je hebt toch een kans gemist, Ilona. Er had natuurlijk een bord moeten staan met zoiets als: Wil je bruin worden, veilig en gauw, Ilona spuit je over met echte Zonnedauw! En dan in de vensterbank natuurlijk in sierlijke letters één woord: Thuus

Oons Anneke | geplaatst op zondag 15 maart 2015

We zijn in Westerhaar eigenlijk wel goed bedeeld met politici, andere dan alleen van de gemeenteraad. Bekendste was wel Sabine Uitslag. Die trok stemmen omdat ze hier geboren is, wat op zich toch geen bijzondere prestatie is. En verder vooral omdat ze geweldig rockmuziek zong, gehuld in strakke leren broek. Maar voor het plat draaide ze haar hand ook niet om: ze zong net zo makkelijk "Loat mie lös". Dat is veel stemmers vast meer bijgebleven, dan waar ze eigenlijk voor stond in de Tweede Kamer. Even ter herinnering: vooral de zorg, en bezorgdheid voor onze jeugd. Ze is uitgetreden, maar we blijken ook nog een Eerste Kamerlid met Westerhaarse wortels te hebben: meester dokter Jannette Beuving uit de Bremstraat, klinkt dat even!
En voor de provincie hebben we dan nog Anneke Beukers. Haar ken ik van haar wekelijkse stukjes in de Twenterand Courant. Ook zij maakt zich vaak druk om mensen aan de rand van de samenleving, de kansarmen. Over hoe de Provinciale Staten werken, wat ze daar doen kan. Ook vaak over zaken zonder eigen stem: cultuur, natuur, het dialect: de taal van de gewone mensen. Kortom, de dingen van waarde die weerloos zijn, maar die het leven juist zo de moeite waard maken.
Van Statenleden van andere partijen horen we juist vooral de roep om meer asfalt, minder wegenbelasting, harder rijden. Knooppunten, industrieterrein, mestvergisters. Dat in een land, waar we het nu al voor lief nemen dat we eerder dood gaan door allerlei troep in de lucht- we zijn het meest vervuilde land van Europa. Waar ondanks de crisis de stallenbouwers het werk niet aan kunnen: de melkproductie is groter dan ooit, Overijssel is de provincie met de meeste megastallen.
Ze worden voluit bijgestaan door de landelijke voormannen. We stemmen volgende week voor de Provincie, maar dat wordt letterlijk overstemd door de bekende figuren uit de landelijke politiek. Als ze even niet bezig zijn met alweer een akkefietje over integriteit. Gelukkig nog maar een paar dagen, dan zijn we ze weer een tijdje van de straat.
Zelfs vanuit Brussel doet men een duit in het zakje. "Oons Annie, mevrouw Schreijer van de partij die een betere balans wil tussen natuur en landbouw, geeft ook haar mening. Alleen, die balans ziet zij toch anders: er gaat veel te veel geld naar natuur, dat moet naar de boeren. Ze geeft als voorbeeld hoogveen: dat beschermen we hier, terwijl het elders afgegraven wordt. Eerlijk, ik heb nog nooit zo'n stupide reden gehoord om iets te laten. Dat is zoiets als: doe maar minder onderhoud aan dat kerkje, want verderop gaan er ook al vijf dicht. Of staak de hulp aan slachtoffers van een ramp, want er zijn er nog veel meer waar je toch niets aan kunt doen.
Dan heb ik toch liever "Oons Anneke. Jammer, dat ze niet kan zingen, dat denk ik tenminste, het zou haar zeker stemmen opleveren. Misschien wil Sabine haar wel helpen met een duetje.
In het plat natuurlijk. Ik heb al wel een mooie titel: Genog is Genog!

Taal | geplaatst op dinsdag 11 november 2014

Bootcampers, expats, scrabblefans: meetup!
Dit was een kop in tcTubantia, een week geleden. Verder veel aanbiedingen. Je kon meubels uitzoeken in een Design on Stock studio, in een flagshipstore. Daarbij genieten van life cooking en jazzy beats. Er was ook een aanbieding met taxfree shopping. Heb je nog minder te besteden, dan wacht je even op de sale.
Ook in tcTubantia pas een artikel over leraar Jan Odding uit Hardenberg: "Engels sneeuwt onder". Dat vond ik al gek, zie hiervoor, we sneeuwen juist onder in Engels zou ik denken. Maar Jan wil de grammatica van onze jeugd verbeteren. Dat is natuurlijk mooi. Maar waar ik knap chagrijnig van wordt, is de reden waarom hij denkt dat dit nodig is: we spreken dialect! Zelf heeft hij perfect Engels geleerd in Zuid-Afrika. Maar daar spreken ze toch ook nie zo goed Neerlands nie. Bovendien zijn er mensen die hebben ontdekt, dat dialectsprekers juist veel makkelijker schakelen naar een andere taal, omdat ze van jongs af aan tweetalig zijn opgevoed. En daar zit ‘m nou denk ik de kneep. Onze kinderen voeden we tegenwoordig op in iets waarvan we denken dat het Nederlands is. Maar de tenen trekken me krom als ik het hoor. "Heb jij je eing fiets metgenoom? Van mij mag ze nog wel eem blijm, ze kan zo mooi leezn. Zal ik het voor je opschrijm?"
Ze leren geen dialect, ze leren ook geen Nederlands, het slaat nergens op. Over hun Engelse woordenschat maak ik me minder zorgen, daar zorgen ze zelf wel voor. Whatsappend en twitterend fietsen ze langs, en om de haverklap hoor ik ze oomaaikaad zeggen, waar wij vroeger niet verder kwamen dan: gottegot!
Pas kwam, als een teken van boven, Maarten 't Hart even per helikopter op bezoek, juist in Westerhaar. Schrijver van de mooiste Nederlandse boeken. Ik heb dan ook een tip voor wie straks een lijstje mag maken voor Sinterklaas: vraag eens een boek van hem, lees het zorgvuldig, bewonder het Nederlands van hem. Luister er dan naar een cd van Daniël Loohues bij, zanger in het mooie Drents van onze turfstekende grootouders. Hartstikke trots op zijn taal en afkomst, en daar heel succesvol mee. In heel Nederland. Ik wil maar zeggen: laat je toch niet altijd aanpraten, dat dialect automatisch een achterstand betekent. We kunnen hier tenminste nog de "r" zeggen, kom daar tegenwoordig in Nederland nog maar eens om. Er zou eens gebrainstormd moeten worden over een workshop platpraten. Non-profit als het even kan.